EN SESLİ VAROLUŞTUR ASLINDA
SESSİZLİK......
Nasıl bir
kelimedir ki sözlük anlamıyla gerçek anlamı arasında derin uçurumlar
saklıdır. Sözlük anlamında tam bir sakinliği ifade ederken aslında ya büyük bir
fırtına öncesini, ya tam fırtınanın ortasındaki sesi çıkmaz çaresizliği, ya da
fırtına sonrası yorgunluğu ifade etmektedir...
Belki bir inkar, belki
bir çaresizlik, belki de kelimelerin artık yetmediği noktada başlar o anlam
verilmeyen sessizlik içindeki çığlıklar… Bir sen duyarsın o sessizliğin sahibi
olarak, herkesin durgunluğunu sorguladığı o anda seni sağır edecek derecede
içinde patlayan sesler ve diline dökülemeyen kelimelerin o sessizlik içinde
kendini yerden yere vurmasıdır sessizlik...
Kollar yorulmuş,
ayaklar tutmaz olmuş, kalp taşımaz, ruh hissetmez olmuştur. Her yükü kendi
çekmiş zoru başarmış beden artık kimseyi istemez, geç kalmış adımlara karşılık
vermez olmuştur. İşte bu noktada çokta boştur her şey. Her şeyi bilen adını
tecrübe koyup sen ne yaşadın demeyen bir sürü fikir içinde kendini bir kelebek
gibi kozanın içine saklamış kendi dünyasında yeniden oluşmak için
beklemektedir, yine sessiz, yine sakin, yine emindir yaptığı her şeyden...
"Mevla"
der sığınır, işini Yaradan’a bırakır o sessizlik... Birçok anının içinden
geçmiş, birçok savaşın isyan eden tepkisidir belki de, kimine göre alınan bir
intikam, kimine göre değmez dereceye gelmiş kelimelerin saklanışı ve bir sürü
sesle en sessiz dansı yapan tek partnerdir. Hayatında zaten yeteri kadar çok
konuşan insan varken birde senin kelimelerinin gereksizliğidir sessizlik. Bazen
de en çok istediğin ama olması imkansız şeylerin kendi dünyana gömülüşüyle
birlikte onun için tuttuğun yastır.. Mevla'ya sığınıp ondan umut
kesilmeyeceğinin duasıdır. Neleri hak ettiğinin, neleri hak edeceğinin ya da
nelere hakkın olduğunun muhakemesi ve seçtiğin zorlu yolun belki de ilk duruş
noktasıdır.
Konuştukça kırılan
dökülen belki de seni hiç temsil etmeyen bir sürü anlamsız kelimenin hayatına
hiç sokulmayışıdır. Ördüğün o kalın duvarların üstüne bir kat daha sıva
atmaktır belki de… Kimse içeri grip seni asla üzemesin, sessizliğinle koruduğun
her şeye zarar vermesin diye dünyayla aranda kelimeler ile kurulu köprünün
kapılarının kapanmasıdır. İşte bu yüzden düşünen her insan kendi içinde biraz sessiz
o sessizlikte kendince korumalı bir huzurun içinde dünyayı seyretmektedir...
Kendi mavi pencerenden mavi bulutların altında masmavi ışıklar içinde
yeniden belki de…
EN SESLİ VAROLUŞTUR ASLINDA
SESSİZLİK.............
Yeşim......
